Ба сари ошиқон ки айни вуҷӯд

به سر عاشقان که عین وجود

Дар ду олами ҷуз ӯ набӯд вуҷӯд

در دو عالم جز او نبود وجود

Он яке дар ду кун пайдо шуд

آن یکی در دو کون پیدا شد

Ин дўӣӣ зон сабаб намӯд вуҷӯд

این دوئی زان سبب نمود وجود

Оина чун вуҷӯд аз он рӯ ёфт

آینه چون وجود از آن رو یافت

Лоҷарам рӯй ӯ дар ӯ бинмуд

لاجرم روی او در او بنمود

Соя беофтоб кӣ бошад

سایه بی آفتاب کی باشد

Халқ бе ҳақи куҷо буд мавҷӯд

خلق بی حق کجا بود موجود

Нишнидам надидаам ҳаргиз

نشنیدم ندیده ام هرگز

Дил бедарду оташ бе дӯд

دل بی درد و آتش بی دود

Булбули масти гулшани ишқам

بلبل مست گلشن عشقم

Ҷонам аз нолаи як дамӣ нағунуд

جانم از ناله یک دمی نغنود

Зоҳирами ҷому ботинами бода

ظاهرم جام و باطنم باده

Аввалами хайру оқибати Маҳмӯд

اولم خیر و عاقبت محمود

Тавба аз мечаро кунам накунам

توبه از می چرا کنم نکنم

Пери ман ин сухан куҷо фармуд

پیر من این سخن کجا فرمود

Неъмати аллоҳу зоҳидии ҳошо

نعمت الله و زاهدی حاشا

Ин ҳикоят ки гуфт ё ки шунӯд

این حکایت که گفت یا که شنود