Хуши моҳ тамомӣаст ки аз ғайби баромад

خوش ماه تمامی است که از غیب برآمد

Хуршед ниҳон гашта ба шакл дигар омад

خورشید نهان گشته به شکل دگر آمد

ӯ умр азизӣаст ки омад ба сари мо

او عمر عزیزی است که آمد به سر ما

Хуш умр азизӣаст ки моро ба сар омад

خوش عمر عزیزیست که ما را به سر آمد

Мо бар дар ҳар хона ки рафтем гушӯданд

ما بر در هر خانه که رفتیم گشودند

Маҳбӯбӣ аз он хонаи хиромон ба дар омад

محبوبی از آن خانه خرامان به در آمد

Мастем ва надорем хабар аз ҳамаи олам

مستیم و نداریم خبر از همه عالم

Ёрӣ ки аз ӯ ёфт хабар бехабар омад

یاری که از او یافت خبر بی خبر آمد

Биллоҳ ки надидем ба ҷузи нури ҷамолаш

بالله که ندیدیم به جز نور جمالش

Ҳар нақши хаёлӣ ки маро дар назар омад

هر نقش خیالی که مرا در نظر آمد

Бо ақл ҳаме будаму хуш буд ду рӯзӣ

با عقل همی بودم و خوش بود دو روزی

Ишқ омад ва аз суҳбат ӯ хубтар омад

عشق آمد و از صحبت او خوبتر آمد

Ҳар банда ки омад ба саропардаи Сайид

هر بنده که آمد به سراپردهٔ سید

Шуд шоҳи ҷаҳону ҳамаи ҷо муътабар омад

شد شاه جهان و همه جا معتبر آمد