Ба гӯшу ҳуш ман омад Нидои соқии дӯш

به گوش و هوش من آمد ندای ساقی دوش

Ки ҷоми ҷами бустон ва меҳалол бануш

که جام جم بستان و می حلال بنوش

Биё ки маҷлис ишқасту ошиқони сармаст

بیا که مجلس عشقست و عاشقان سرمست

Мудоми ҳамдами ҷоманду хам май дар ҷӯш

مدام همدم جامند و خم می در جوش

Гушӯдаи бурқаъи сӯрати з рӯй маънии боз

گشوده برقع صورت ز روی معنی باز

Ҳазор ҷон шудаи ҳайрон ва ақлҳо мадҳуш

هزار جان شده حیران و عقلها مدهوش

Ба ишқи соқии риндон ки ҷони ман ба фидоаш

به عشق ساقی رندان که جان من به فداش

Сабуии маҷлиси риндони хуши кашам бар дӯш

سبوی مجلس رندان خوش کشم بر دوش

Ба мушт гул натавон офтобро андӯд

به مشت گل نتوان آفتاب را اندود

Бигӯ ба ошиқи мастӣ ки ишқро май пӯш

بگو به عاشق مستی که عشق را می پوش

Ба гандумӣ агар одами биҳиштро бФрўхт

به گندمی اگر آدم بهشت را بفروخت

Ту бози хар ба ҷӯй ва ба ним ҷӯ бифурӯш

تو باز خر به جوی و به نیم جو بفروش

Шинав ки Сайиди сармаст ваъз ме гуяд

شنو که سید سرمست وعظ می گوید

Бигӯ хатиб махон хутбаи як замони хомӯш

بگو خطیب مخوان خطبه یک زمان خاموش