Чаҳ хуш ҷамъиятӣ дорем аз зулфи парешонаш

چه خوش جمعیتی داریم از زلف پریشانش

Буд дилшоди ҷони мо ки дилдораст ҷононаш

بود دلشاد جان ما که دلدار است جانانش

Биовар дардии дардаш ки он софи давои мост

بیاور دُردی دردش که آن صاف دوای ماست

Касе кӯи дард дил дорад ҳамон дардаст дирамонаш

کسی کو درد دل دارد همان درد است درمانش

Дилам ганҷина ишқасту хуши ганҷӣ дар ӯ пинҳон

دلم گنجینهٔ عشقست و خوش گنجی در او پنهان

Чунин ганҷӣ агар ҷўӣӣ буд дркнҷи вайронаш

چنین گنجی اگر جوئی بود درکنج ویرانش

Ман аззўқи ин сухан гуфтам ту ҳам бишинав ба завқ аз ман

من ازذوق این سخن گفتم تو هم بشنو به ذوق از من

Биёу қавли мастонаи равони мастона май хониш

بیا و قول مستانه روان مستانه می خوانش

Хроботст ва мо сармасту соқии ҷом май бар даст

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست

Сари моу остон ӯ , дасти моу домонаш

سر ما و آستان او ، دست ما و دامانش

Агар ту обрӯи ҷўӣии биё бо ман дамӣ биншин

اگر تو آبرو جوئی بیا با من دمی بنشین

Ки дрёӣисти баҳри мо ки пайдо нест пойонаш

که دریائیست بحر ما که پیدا نیست پایانش

Ҳарифи неъмати аллоҳи шӯ ки то ҷонат биёсоед

حریف نعمت الله شو که تا جانت بیاساید

Бануш ин соғар майро ба шодӣ рӯй ёронаш

بنوش این ساغر می را به شادی روی یارانش