эй даҳанати ваҳми миёнати хаёл

ای دهنت وهم میانت خیال

Кори дил аз ҳар ду хаёли маҳол

کار دل از هر دو خیال محال

Лаб ба лабам на ки ба ҷон ташна ам

لب به لبم نه که به جان تشنه ام

эй лаби ту чашмаи оби зулол

ای لب تو چشمهٔ آب زلال

Мусҳаф рӯй ту чу Юсуф бидид

مصحف روی تو چو یوسف بدید

Хонд з бар ояти ҳасану ҷамол

خواند ز بر آیت حسن و جمال

Оина бо рӯй ту як рӯ шуда

آینه با روی تو یک رو شده

Нур ту бинмуда дар ӯ ин мисол

نور تو بنموده در او این مثال

Партав рӯй ту чу бар ма фитод

پرتو روی تو چو بر مه فتاد

Чун хами абрӯии ту ма шуд ҳилол

چون خم ابروی تو مه شد هلال

Дар ҳама аҳвол бибин равшан аст

در همه احوال ببین روشن است

Аз ?назарети дидаи аҳли камол

از نظرت دیدهٔ اهل کمال

Сайиди мо буд пас аз қарн чанд

سید ما بود پس از قرن چند

Боз шунидаст ки шуд масти ҳол

باز شنیدست که شد مست حال