Хоҷаи махмур боз монад ба мол

خواجه مخمور باز ماند به مال

Ринди сармасту ҷоми моломол

رند سرمست و جام مالامال

Хоҷа дарвеш шуд чу мол намонад

خواجه درویش شد چو مال نماند

Арз ва молаш бирафт ва монад вабол

عرض و مالش برفت و ماند وبال

Гарчи молаш намонад ӯ боқӣаст

گرچه مالش نماند او باقیست

Гӯ бирав аз барои молу манол

گو برو از برای مال و منال

Ҳолиё хуш ба завқ ме гардад

حالیا خوش به ذوق می گردد

Ҳоли мо бо муҳаввали алаҳвол

حال ما با محول الاحوال

Нақш ғайриӣ хаёл агар бандӣ

نقش غیری خیال اگر بندی

Назд мо бошад он хаёли маҳол

نزد ما باشد آن خیال محال

Ҷоми гетии намо чу ме нагарм

جام گیتی نما چو می نگرم

Май намояди ҷамол ӯ ба камол

می نماید جمال او به کمال

Соқем Сайидаст ва ман сармаст

ساقیم سید است و من سرمست

Бодаи дарҷоами ҳамчуи оби зулол

باده درجام همچو آب زلال