Бо ту гӯям нуктае дар нуқта Эй

با تو گویم نکته ای در نقطه ای

Васф нуқта мекунам дар нукта Эй

وصف نقطه می کنم در نکته ای

Аз се нуқтаи як алифи зоҳир шуда

از سه نقطه یک الف ظاهر شده

Дар ҳуруфи он як алифи нозир шуда

در حروف آن یک الف ناظر شده

Нуқта зотаст асли ин адад

نقطهٔ ذاتست اصل این عدد

Дар адад набӯд аҳад бошад аҳад

در عدد نبود احد باشد احد

Ақли аввали нуқтаи охир буд

عقل اول نقطهٔ آخر بود

Нуқтаҳо ботини алифи зоҳир буд

نقطه ها باطن الف ظاهر بود

Эътибор нуқта кун дар сифот

اعتبار نقطهٔ کن در صفات

То биёбӣ ҳар ду нуқтаи айни зот

تا بیابی هر دو نقطه عین ذات

Ақли аввали нури хатми анбиё

عقل اول نور ختم انبیا

Мазҳари зоту сифоти кибриё

مظهر ذات و صفات کبریا

Сари нуқта дар алиф чун нақши баст

سر نقطه در الف چون نقش بست

Он алиф бар аввал дафтар нишаст

آن الف بر اول دفتر نشست

Он алиф аз аввал Аҳмад биҷӯ

آن الف از اول احمد بجو

Сари пайғамбари биё бо мо бигӯ

سرّ پیغمبر بیا با ما بگو

Хонам аз лавҳи қазои сари қадар

خوانم از لوح قضا سرّ قدر

Аз қадар дарёб ҳолеи ин қадар

از قدر دریاب حالی این قدر

Асли маҷмӯ кутубам алкитоб

اصل مجموع کتب ام الکتاب

Фаҳм кун валлоҳи аълами болсўоб

فهم کن والله اعلم بالصواب