Гар ба ҳастӣ оӣии ӣнҷои нестӣ

گر به هستی آئی اینجا نیستی

Кӯш то дар роҳ ҳастӣ нестӣ

کوش تا در راه هستی نیستی

Нестӣу дам з ҳастӣ май занӣ

نیستی و دم ز هستی می زنی

Аз манӣ бигузар агар ёри манӣ

از منی بگذر اگر یار منی

Малики тавҳид аз дўӣӣ бар ҳам мазан

ملک توحید از دوئی بر هم مزن

Аз дўӣӣ дар ҳазрат ӯ дам мазан

از دوئی در حضرت او دم مزن

Эътиборӣ бошад ин моу тўӣӣ

اعتباری باشد این ما و توئی

Эътиборӣ худ надорад ин дўӣӣ

اعتباری خود ندارد این دوئی

Исми аъзам дар ҳамаи олам яке аст

اسم اعظم در همه عالم یکی است

Ваҳдати исму мсмӣ бешаккӣ аст

وحدت اسم و مسمی بی شکی است

Ҳарчӣ бинии сӯрат асмоӣ ӯст

هرچه بینی صورت اسمای اوست

Ҳар ки ёбии ғарқа дарёӣ ӯст

هر که یابی غرقهٔ دریای اوست

Ҷом ва май гарчи ду бошад дар назар

جام و می گرچه دو باشد در نظر

Дар ҳақиқати як буд некӯи нигар

در حقیقت یک بود نیکو نگر

Ду намояд гарчи як бошад на ду

دو نماید گرچه یک باشد نه دو

Як буд ду гар набошад мо ва ту

یک بود دو گر نباشد ما و تو

Гар якеро сад шуморӣ сад якеаст

گر یکی را صد شماری صد یکیست

Сад маротиб бошад ва он як худ яке аст

صد مراتب باشد و آن یک خود یکی است

Гарнае аҳвали якеро ду мубин

گرنه ای احول یکی را دو مبین

Вар яке мебинад он , ту ду мубин

ور یکی می بیند آن ، تو دو مبین

Рӯи фанои шӯ аз сифоту зоти худ

رو فنا شو از صفات و ذات خود

То зи ту бо ту намонад неку бад

تا ز تو با تو نماند نیک و بد

Чун шудӣ фонии фанои шӯ аз фано

چون شدی فانی فنا شو از فنا

То худо монад худо монад худо

تا خدا ماند خدا ماند خدا