ё ҳабибӣу қурраи алъайнӣ

یا حبیبی و قرة العینی

Анои айнаку айнаки Айнӣ

انا عینک و عینک عینی

Ба ҳақиқати яке буд бе шак

به حقیقت یکی بود بی شک

Дар зуҳӯри ин дўӣӣ намӯд он як

در ظهور این دوئی نمود آن یک

Аҳваласт онкии як ду ме бинад

احولست آنکه یک دو می بیند

Чун ду бинад ягона нанишинад

چون دو بیند یگانه ننشیند

Савти содиқ буд садои козиб

صوت صادق بود صدا کاذب

Роз содиқ магӯӣ бо козиб

راز صادق مگوی با کاذب

Сифату зот воҳидаш хонанд

صفت و ذات واحدش خوانند

Бе сифати зотро аҳад донанд

بی صفت ذات را احد دانند

Ба сифати зот ӯ тавон донист

به صفت ذات او توان دانست

Ҳар ки донист ончунон донист

هر که دانست آنچنان دانست

Онкӣ донем зот мавсуфаст

آنکه دانیم ذات موصوفست

Ҳазрат ӯст онкӣ макшуфаст

حضرت اوست آنکه مکشوفست

Ганҷу нои ганҷ назд ӯ гунҷад

گنج و نا گنج نزد او گنجد

Ганҷ ӯ дар дилам накӯ гунҷад

گنج او در دلم نکو گنجد

Ошиқоне ки айни икдгрнд

عاشقانی که عین یکدگرند

Айни худро ба айн худ нигаранд

عین خود را به عین خود نگرند