Дар мавҷу ҳубоб ва об дарёб

در موج و حباب و آب دریاب

Он об дар ин ҳубоб дарёб

آن آب در این حباب دریاب

Моро ба кафи ори орифона

ما را به کف آر عارفانه

Хуши соғар пуршароб дарёб

خوش ساغر پرشراب دریاب

Бар дида мо нишин замонӣ

بر دیدهٔ ما نشین زمانی

Он лаъибат беҳиҷоб дарёб

آن لعبت بی حجاب دریاب

Ҳар барги гулӣ ки рӯи намояд

هر برگ گلی که رو نماید

Дар ориз ӯ гулоб дарёб

در عارض او گلاب دریاب

Хуш равшанӣаст дар шабу рӯз

خوش روشنی است در شب و روز

Маро нигар офтоб дарёб

مه را نگر آفتاب دریاب

Ганҷӣаст ҳадиси канти кнзо

گنجی است حدیث کنت کنزاً

Он ганҷ дар ин хароб дарёб

آن گنج در این خراب دریاب

Баҳрӣаст намӯда рӯ ба қатра

بحریست نموده رو به قطره

Дар қатрау баҳр об дарёб

در قطره و بحر آب دریاب

Болаззоти якеу болсФти сад

بالذات یکی و بالصفت صد

Як айн ба сад ҳубоб дарёб

یک عین به صد حباب دریاب

Гўӣӣ ҷомем ё саробем

گوئی جامیم یا سرابیم

Бурдор зи рух ниқоб дарёб

بردار ز رخ نقاب دریاب

Дар ҳар ду ҷаҳон якеаст бе шак

در هر دو جهان یکیست بی شک

Он як баталаб зи айн ҳар як

آن یک بطلب ز عین هر یک

Дар ваҳдату касраташ назар кун

در وحدت و کثرتش نظر کن

То дарёбӣ ту ҳар ду никк

تا دریابی تو هر دو نیکک

Як бода ва сад ҳазор ҷом аст

یک باده و صد هزار جام است

Якро бишумор то шавад лак

یک را بشمار تا شود لک

Мактубу китобатӣу котиб

مکتوب و کتابتی و کاتب

Гар ҳарфи худӣ чу мо кунӣ ҳак

گر حرف خودی چو ما کنی حک

Имрӯзи шикасти тавбаи мо

امروز شکست توبهٔ ما

Рӯзӣаст хуҷастау муборак

روزی است خجسته و مبارک

Овоза мо гирифт олам

آوازهٔ ما گرفت عالم

Монанди сахои оли бармак

مانند سخای آل برمک

эй толиби ганҷи канти кнзо

ای طالب گنج کنت کنزاً

Дар кунҷи дилати биҷавӣ бе шак

در کنج دلت بجوی بی شک

Ҳамдам шудаанд ноӣӣу не

همدم شده اند نائی و نی

Ин як моӣим ва он дигар вай

این یک مائیم و آن دگر وی

Ҷомӣаст пар аз шароб дарёб

جامیست پر از شراب دریاب

намеҷом майасту ҷом май май

می جام میست و جام می می

Олам ба вуҷӯд ӯст мавҷӯд

عالم به وجود اوست موجود

Беҷӯад вуҷӯд ӯст лошӣӣ

بی جود وجود اوست لاشئی

Ҳар зиндаи дилӣ ки кушта ӯст

هر زنده دلی که کشتهٔ اوست

Дар мазҳаби мости доимои ҳӣ

در مذهب ماست دائماً حی

Аз худ баталаб муроди худ ро

از خود بطلب مراد خود را

Зеро ки тўӣии муроди ҳаии ҳай

زیرا که توئی مراد هی هی

Гўӣӣ ки ба тарк бода гуфтӣ

گوئی که به ترک باده گفتی

Ҳошо ҳошо нагуфтаам кӣ

حاشا حاشا نگفته ام کی

Дар маҷлиси ошиқони сармаст

در مجلس عاشقان سرمست

Ин қавл бигӯ ба нолаи не

این قول بگو به نالهٔ نی

Бе нақши хаёл рӯй он моҳ

بی نقش خیال روی آن ماه

Олам ҳама чист нақши харгоҳ

عالم همه چیست نقش خرگاه

Сӯрат ҷомасту мъниш май

صورت جامست و معنیش می

Ботини хуршед зоҳиран моҳ

باطن خورشید ظاهراً ماه

Маъшӯқ худему ошиқи худ

معشوق خودیم و عاشق خود

То мо аз мо шудеми огоҳ

تا ما از ما شدیم آگاه

Ҷонбозоним дар раҳи ишқ

جانبازانیم در ره عشق

Сад ҷон ба ҷӯӣ буд дар ин роҳ

صد جان به جویی بود در این راه

Дили харгаҳу тарки ишқи сармаст

دل خرگه و ترک عشق سرمست

Ёрб чаҳ хушаст тарку харгоҳ

یارب چه خوش است ترک و خرگاه

Дар ним шаб аз дирам даромад

در نیم شب از درم درآمد

Хуршед ки дид дар саҳаргоҳ

خورشید که دید در سحرگاه

Ҳар бор ки дидамаш бигуфтӣ

هر بار که دیدمش بگفتی

эй нури ду чашми неъмати аллоҳ

ای نور دو چشم نعمت الله

Ин шеър ки гуфтаем аззўқ

این شعر که گفته‌ایم ازذوق

Дарӣаст ки суфтаем аз завқ

درّی است که سفته‌ایم از ذوق

Нақшӣаст хаёли меҳри рӯйиш

نقشی است خیال مهر رویش

Каз дида наҳуфтаем аз завқ

کز دیده نهفته‌ایم از ذوق

Хошоки худии з роҳ ҳастӣ

خاشاک خودی ز راه هستی

Мо пок бирафтаем аз завқ

ما پاک برفته‌ایم از ذوق

Дар гулшани бӯстони тавҳид

در گلشن بوستان توحید

Чун гул бишкуфтаем аз завқ

چون گل بشکفته‌ایم از ذوق

Тарҷеъи хушӣ ки гуфта мост

ترجیع خوشی که گفتهٔ ماست

Сиррӣаст наҳуфтаем аз завқ

سرّی است نهفته‌ایم از ذوق

Бар хок дар шробхонаҳ

بر خاک در شرابخانه

Мастона нахуфтаем аз завқ

مستانه نخفته‌ایم از ذوق

Бо ҳар ёрӣ дар ин харобот

با هر یاری در این خرابات

Ин нукта бигуфтаем аз завқ

این نکته بگفته‌ایم از ذوق

Омад соқӣу ҷом дар даст

آمد ساقی و جام در دست

Дар дидаи мо чу нур бинишаст

در دیدهٔ ما چو نور بنشست

Аз дидаи бади стрду брбўд

از دیده بد سترد و بربود

Нақшӣ ки хаёли ғайр май баст

نقشی که خیال غیر می بست

Он тавбаи зоҳидонаи мо

آن توبهٔ زاهدانهٔ ما

Риндона ба як пиёла бишикаст

رندانه به یک پیاله بشکست

Мо сархуши чашми масти соқӣ

ما سرخوش چشم مست ساقی

Май бар кафу зулфи ёр бар даст

می بر کف و زلف یار بر دست

Хўшўқт касе ки ҳамчуи Сайид

خوشوقت کسی که همچو سید

Аз буд ва набӯд хеш вораст

از بود و نبود خویش وارست

Срмстоним ва дар харобот

سرمستانیم و در خرابات

Гўӣим ба ёди ринди сармаст

گوئیم به یاد رند سرمست

Дар ҳоли ҳамин сурӯд гуяд

در حال همین سرود گوید

Ҳар гуҳ ки касе ба назд мо ҳаст

هر گه که کسی به نزد ما هست