Май ранги ҳавас дар дили вайрони ман андохт

می رنگ هوس در دل ویران من انداخت

Зуҳд омаду саҷҷода ба домони ман андохт

زهد آمد و سجاده به دامان من انداخت

Бе миннати меъмор ки дидааст банноӣ

بی منت معمار که دیده است بنایی

Ин боли ҳумои соя бар айвони ман андохт

این بال هما سایه بر ایوان من انداخت

Дар чашми ту ҷо дошт тамошои ниҳонам

در چشم تو جا داشت تماشای نهانم

Сад тири нигоҳи ту змжгони ман андохт

صد تیر نگاه تو زمژگان من انداخت

Сармастии савдои ту гӯии зари хуршед

سرمستی سودای تو گوی زر خورشید

Бар чархи зи як ҳамлаи чавгони ман андохт

بر چرخ ز یک حمله چوگان من انداخت

Гар шохи гулӣ бе ту дар оғӯш гирифтам

گر شاخ گلی بی تو در آغوش گرفتم

Оҳӣ шуду оташ ба гиребони ман андохт

آهی شد و آتش به گریبان من انداخت

Шаби дида ба ҳар рахнаи дил дӯхта будам

شب دیده به هر رخنه دل دوخته بودم

Мактуби туро субҳ ба зиндони ман андохт

مکتوب تو را صبح به زندان من انداخت

Шаби шавқи асир аз хабари васли расо буд

شب شوق اسیر از خبر وصل رسا بود

Шурӣ ба дил аз хоби парешони ман андохт

شوری به دل از خواب پریشان من انداخت