Қатъи назари ҷазои дили бадгумон хуш аст

قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است

Теғи ниҳони гудози тарози миён хуш аст

تیغ نهان گداز طراز میان خوش است

Эксир обрӯаст сафар дар рикоби ишқ

اکسیر آبروست سفر در رکاب عشق

Парвози гавҳар аз садафи ошён хуш аст

پرواز گوهر از صدف آشیان خوش است

Охири дучори тир ту шуд устихони ман

آخر دچار تیر تو شد استخوان من

Боли ҳумои кушодани боли камон хуш аст

بال هما گشادن بال کمان خوش است

Гули гули шукуфтаи маҷлиси найранги рӯзгор

گل گل شکفته مجلس نیرنگ روزگار

То ҳаст ҳарфи соФдлӣ дар миён хуш аст

تا هست حرف صافدلی در میان خوش است

Дар зери чархи вусъати як антъош нест

در زیر چرخ وسعت یک انتعاش نیست

Парвози боли баста дар ин гулистон хуш аст

پرواز بال بسته در این گلستان خوش است

Занҷирро чу тори нафас пора ме кунад

زنجیر را چو تار نفس پاره می کند

Девона Эйаст дил ки ба банди забон хуш аст

دیوانه ای است دل که به بند زبان خوش است

Рози ниҳони зи сафҳаи симои нахондагон

راز نهان ز صفحه سیما نخواندگان

Он дил ки нест хӯн шудаи имтиҳон хуш аст

آن دل که نیست خون شده امتحان خوش است

Девонагӣаст домашу занҷири дона аш

دیوانگی است دامش و زنجیر دانه اش

Сайёди мо парӣаст зи мардуми ниҳон хуш аст

صیاد ما پری است ز مردم نهان خوش است

Имшаб ки чашми шӯхи ту хобаш наме барад

امشب که چشم شوخ تو خوابش نمی برد

То ҳашар агар асир шавад қисса хон хуш аст

تا حشر اگر اسیر شود قصه خوان خوش است