Чу ойӣна дар дили гудозами нафас ро

چو آیینه در دل گدازم نفس را

Шикастани мабодои тилисми қафас ро

شکستن مبادا طلسم قفس را

На булбул на парвонаи ин ҷазба дорад

نه بلبل نه پروانه این جذبه دارد

Диҳад боли парвози ман хору хас ро

دهد بال پرواز من خار و خس را

Ба ёди ту паймонаи бахшами ҳаво ро

به یاد تو پیمانه بخشم هوا را

Ба буии ту гулдастаи бандами ҳавас ро

به بوی تو گلدسته بندم هوس را

Дучорам нашуд нолаи вгриаҳ гоҳе

دچارم نشد ناله وگریه گاهی

Ки созами парешони димоғи ҷарас ро

که سازم پریشان دماغ جرس را

Марои зӯр мебас наяндешам аз кас

مرا زور می بس نیندیشم از کس

Бигирам қадаҳро бабандам асас ро

بگیرم قدح را ببندم عسس را

Здоғш чаҳ ойин ки дар дили нбстм

زداغش چه آیین که در دل نبستم

Чироғон кунам то гулистони қафас ро

چراغان کنم تا گلستان قفس را

зи вайронии ободтар хонаи ишқ

ز ویرانی آبادتر خانه عشق

Насимӣ кунад шаҳри банди ҳавас ро

نسیمی کند شهر بند هوس را

Асири муҳаббати маро май шиносад

اسیر محبت مرا می شناسد

Надонистаам кам зи худ ҳечкас ро

ندانسته ام کم ز خود هیچکس را