Кардаам аз хӯни дили холии аёғи хеш ро

کرده ام از خون دل خالی ایاغ خویش را

Май расонам аз май ҳасрати димоғи хеш ро

می رسانم از می حسرت دماغ خویش را

Эмин аз мо нестӣ бо ғайр хилват ме кунӣ

ایمن از ما نیستی با غیر خلوت می کنی

Аз ту пинҳон мекунад ойӣнаи доғи хеш ро

از تو پنهان می کند آیینه داغ خویش را

Сарнавиштӣ дорам аз оворагеи овора тар

سرنوشتی دارم از آوارگی آواره تر

Хизри роҳ ман намедонад суроғи хеш ро

خضر راه من نمی داند سراغ خویش را

То шавад парвонаам комили айёр сӯхтан

تا شود پروانه ام کامل عیار سوختن

Кардаам дар рӯзу шаби равшани чароғи хеш ро

کرده ام در روز و شب روشن چراغ خویش را

Аз гули соғари чамани пирои мстонми асир

از گل ساغر چمن پیرای مستانم اسیر

Май кашам аз лои хами девори боғи хеш ро

می‌کشم از لای خم دیوار باغ خویش را