Кӣ дар сафо чу теғи тўоши сина равшан аст

کی در صفا چو تیغ تواش سینه روشن است

Бе ҷавҳарии зи чеҳраи ойӣна равшан аст

بی جوهری ز چهره آیینه روشن است

Аз файзи оби гавҳари пайкони тир ӯ

از فیض آب گوهر پیکان تیر او

Дар баҳри ишқ чун садафами сина равшан аст

در بحر عشق چون صدفم سینه روشن است

Ғам нестгар ба рӯй ту гоҳе кунад нигоҳ

غم نیست گر به روی تو گاهی کند نگاه

Чун офтоби кӯрии ойӣнаи равшани аи сет

چون آفتاب کوری آیینه روشن ا ست

Зоҳиди хаёл шиша мекард вкўр шуд

زاهد خیال شیشه می کرد وکور شد

Оҳ ки маро ки дар шаби одина равшанаст ?

آه که مرا که در شب آدینه روشن است؟