Кадоми шавқ ба роҳ давидан афтода аст

کدام شوق به راه دویدن افتاده است

Ки бе хабари дили мо аз тапидан афтода аст

که بی خبر دل ما از تپیدن افتاده است

зи бизбонии ман ваҳшати нигоҳ касе

ز بیزبانی من وحشت نگاه کسی

Чу доми дида ба фикр рамидан афтода аст

چو دام دیده به فکر رمیدن افتاده است

Чаҳ дидаҳо ки зи шарми рухи ту об шуда аст

چه دیده ها که ز شرم رخ تو آب شده است

Чу қатрае ки зи чашм чакидан афтода аст

چو قطره ای که ز چشم چکیدن افتاده است

Ғубори мо зи сабои ҳам балад наме гирад

غبار ما ز صبا هم بلد نمی گیرد

Ба водии сафар норасӣдан афтода аст

به وادی سفر نارسیدن افتاده است

Ҷаҳон хароб шуду гирд бар наме хезад

جهان خراب شد و گرد بر نمی خیزد

Дигар дил ки змшқ тапидан афтода аст

دگر دل که زمشق تپیدن افتاده است

зи эътидоли баҳори ҷунун чаҳ май пурсӣ

ز اعتدال بهار جنون چه می پرسی

Гулӣаст шуъла ки аз даст чидан афтода аст

گلی است شعله که از دست چیدن افتاده است

Асари забонаи каш нола хамӯш асир

اثر زبانه کش ناله خموش اسیر

Чаҳ гӯшҳо ки ба фикри шунидан афтода аст

چه گوشها که به فکر شنیدن افتاده است