Аз хуии ту олами чамани шуъла нигорӣ аст

از خوی تو عالم چمن شعله نگاری است

Ҳар дӯди дили сӯхтаи бӯеи з баҳорӣ аст

هر دود دل سوخته بویی ز بهاری است

Пайдост дилӣ ҳар тараф аз шабнами ашкӣ

پیداست دلی هر طرف از شبنم اشکی

Рангини чамани гиряи мо ойӣна зорӣ аст

رنگین چمن گریه ما آیینه زاری است

Тоҷи зар ва хуфтон гули арзонии гулшан

تاج زر و خفتان گل ارزانی گلشن

Чун шуълаи каллаи гӯшаи мо соя хорӣ аст

چون شعله کله گوشه ما سایه خاری است

Беҳӯшии мо дргрўи ҷом ва сабу нест

بیهوشی ما درگرو جام و سبو نیست

Кайфияти Мансур аз ин бода хуморӣ аст

کیفیت منصور از این باده خماری است

Нанг адамаст онкӣ на дили зинда ишқ аст

ننگ عدم است آنکه نه دل زنده عشق است

Бе ёди ту ойӣнаи мо санг мазорӣ аст

بی یاد تو آیینه ما سنگ مزاری است

эй арбадаи ҷӯи хайли сипоҳи ту кам аз кист

ای عربده جو خیل سپاه تو کم از کیست

Ҳар сарви сипаҳдорӣ ва ҳар лола саворӣ аст

هر سرو سپهداری و هر لاله سواری است

Аз омадан ва рафтани қосид чаҳ кушояд

از آمدن و رفتن قاصد چه گشاید

Мактуби асирони шикани зулф айёрӣ аст

مکتوب اسیران شکن زلف عیاری است