Баҳори умру наврӯз ҷавонӣ аст

بهار عمر و نوروز جوانی است

Дариғо қаҳти сол шодмонӣ аст

دریغا قحط سال شادمانی است

Дилӣ дорам ки ҳеҷаш ёд ман нест

دلی دارم که هیچش یاد من نیست

зи баси машғӯли ғамҳои наоне аст

ز بس مشغول غمهای نهانی است

зи файзи ишқи ширини кӯҳкан ро

ز فیض عشق شیرین کوهکن را

Шарори тешаи ганҷ хусравоне аст

شرار تیشه گنج خسروانی است

Талаб кардааст ҷонро аз ман имрӯз

طلب کرده است جان را از من امروز

Хаданги он камони абрӯ нишоне аст

خدنگ آن کمان ابرو نشانی است

Машав эй андалеб аз ғунчаи ғофил

مشو ای عندلیب از غنچه غافل

Ки тифлӣ дар камоли хурда доне аст

که طفلی در کمال خرده دانی است

Асири ишқро дар пеши ҷонон

اسیر عشق را در پیش جانان

Куҷои ёроии ҳарф ва ҳамзабонӣ аст

کجا یارای حرف و همزبانی است