Ҷафои ҷӯии сапанд оташ ӯст

جفا جویی سپند آتش اوست

Аҷали муздури хуй саркаш ӯст

اجل مزدور خوی سرکش اوست

Чу дид аз саргаронии кори мо сохт

چو دید از سرگرانی کار ما ساخت

Тағофули тир рӯй таркиш ӯст

تغافل تیر روی ترکش اوست

Ба чашмам ошно меояд аз давр

به چشمم آشنا می آید از دور

Магари хуршеди гирд абраш ӯст

مگر خورشید گرد ابرش اوست

Асир аз нои умедӣ шодком аст

اسیر از نا امیدی شادکام است

Магари ҳасрати шароб биғш ӯст

مگر حسرت شراب بیغش اوست