Дар ҳалқаи зулфи ту дилӣ чилла нишин дошт

در حلقه زلف تو دلی چله نشین داشت

Девона ки иқболи расои зер нигин дошт

دیوانه که اقبال رسا زیر نگین داشت

Як хандаи гули дайри баромади зи шукри хоб

یک خنده گل دیر برآمد ز شکر خواب

Ойӣна чу гули сар ба сари чин ҷабин дошт

آیینه چو گل سر به سر چین جبین داشت

Нақши қадами мо дили пари обилаи мо

نقش قدم ما دل پر آبله ما

Аз гармии раҳи синаи суроғат ба замин дошт

از گرمی ره سینه سراغت به زمین داشت

Дар гулшани иқбол чаҳ номӣ ки баровард

در گلشن اقبال چه نامی که برآورد

Он дил ки шикасти дили мо нақш нигин дошт

آن دل که شکست دل ما نقش نگین داشت

Монанди дили сӯхта ҳар дона ки шуд хок

مانند دل سوخته هر دانه که شد خاک

Шармандагӣ аз мардумӣ рӯй замин дошт

شرمندگی از مردمی روی زمین داشت

Дар хиттаи Кашмӣри хати ғунчаи даҳоне

در خطه کشمیر خط غنچه دهانی

Тӯтии намакин буду ҳадис шаккарин дошт

طوطی نمکین بود و حدیث شکرین داشت

Аз қабзаи лутфи ту асири ту камони хост

از قبضه لطف تو اسیر تو کمان خواست

Чашми бади кӯтаҳи назарони доғ камӣн дошт

چشم بد کوته نظران داغ کمین داشت