Сабзаи мо кӣ зи барқи хирманӣ андеша дошт

سبزه ما کی ز برق خرمنی اندیشه داشت

Гар дамид аз оби ҳайвони оташӣ дар реша дошт

گر دمید از آب حیوان آتشی در ریشه داشت

Дар шикасти тавбаи кори ъушрат мо шуд дуруст

در شکست توبه کار عشرت ما شد درست

Осмони моро гирифтори тилисм шиша дошт

آسمان ما را گرفتار طلسم شیشه داشت

Кӯҳкан дар зери бори нанг муздурӣ набӯд

کوهکن در زیر بار ننگ مزدوری نبود

Хунбҳоии сад чу хусрав аз шарор теша дошт

خونبهای صد چو خسرو از شرار تیشه داشت

Дӯши зоҳидро чу соғари ихтиёр аз даст рафт

دوش زاهد را چو ساغر اختیار از دست رفت

Зон яди Байзо ки май дар остин шиша дошт

زان ید بیضا که می در آستین شیشه داشت

Аз нигоҳ гарм фаҳмидам ки бо ман чашм ӯ

از نگاه گرم فهمیدم که با من چشم او

Бодаи бади масте дар соғар андеша дошт

باده بد مستیی در ساغر اندیشه داشت

Чун кунам бо таънаи душман ки кӯҳи сахти ҷон

چون کنم با طعنه دشمن که کوه سخت جان

Сад ҷароҳат бар дил аз теғи забон теша дошт

صد جراحت بر دل از تیغ زبان تیشه داشت

Баҳра вар мешуд зи гавҳарҳои назми худ асир

بهره ور می شد ز گوهرهای نظم خود اسیر

Гар тариқи ин суханвар зон шоир пеша дошт

گر طریق این سخنور زان شاعر پیشه داشت