Дилам бо сӯзи пинҳонӣ сиррӣ дошт

دلم با سوز پنهانی سری داشت

Ки чун гардуни каф хокистарӣ дошт

که چون گردون کف خاکستری داشت

Хаёлаши ҳам маро дар парда май сӯхт

خیالش هم مرا در پرده می سوخت

Агар бо худ гумон дайгарӣ дошт

اگر با خود گمان دیگری داشت

Дили мо даъвӣ эъҷоз ме кард

دل ما دعوی اعجاز می کرد

Агар девонагӣ пайғамбарӣ дошт

اگر دیوانگی پیغمبری داشت

Нашуд сайди парешони ихтилотӣ

نشد صید پریشان اختلاطی

Ҷунун дар кишвари мо лангарӣ дошт

جنون در کشور ما لنگری داشت

Ғуборами умрҳо парвоз ме кард

غبارم عمرها پرواز می کرد

Чу даври афтодагии бол ва парӣ дошт

چو دور افتادگی بال و پری داشت

Асир аз хотир ӯ май гузаштам

اسیر از خاطر او می گذشتم

Агар боғи фаромӯшӣ барӣ дошт

اگر باغ فراموشی بری داشت