Домани саҳроу кӯҳ аз домани гулчини гузашт

دامن صحرا و کوه از دامن گلچین گذشت

Бскаҳи гулгуни кӯҳканро дар назари рангини гузашт

بسکه گلگون کوهکن را در نظر رنگین گذشت

Нақли ширинии з хусрав монад охири ёдгор

نقل شیرینی ز خسرو ماند آخر یادگار

Ҷон ширин дода натавонист аз ширини гузашт

جان شیرین داده نتوانست از شیرین گذشت

Шуд шафақи зорӣ ки сомони гулистони поки сӯхт

شد شفق زاری که سامان گلستان پاک سوخت

Субҳдами гулнорят дар хотири ғамгини гузашт

صبحدم گلناریت در خاطر غمگین گذشت

Ғунчаи маҳҷӯб ӯ дидам дилам омад ба ёд

غنچه محجوب او دیدم دلم آمد به یاد

Мисраӣ дар парда хондам бар лабаши таҳсини гузашт

مصرعی در پرده خواندم بر لبش تحسین گذشت

Ханда ҳар гули ҷудои субҳӣ ба бор оварда аст

خنده هر گل جدا صبحی به بار آورده است

Аз чаман дониста натавон бо дили ғамгини гузашт

از چمن دانسته نتوان با دل غمگین گذشت

Чун гуҳари шабнам ба дарҷи ғунча пинҳон шуд зи шарм

چون گهر شبنم به درج غنچه پنهان شد ز شرم

Гуфтугӯии тозае зон хандаи рангини гузашт

گفتگوی تازه ای زان خنده رنگین گذشت

Хуши баҳорӣ буд базм аз қиссаи рангини ишқ

خوش بهاری بود بزم از قصه رنگین عشق

Ҷои сарву гули ҳадиси хусраву ширини гузашт

جای سرو و گل حدیث خسرو و شیرین گذشت

Май гудозамгар хаёлат дар дил кас бугзарад

می گدازم گر خیالت در دل کس بگذرد

Рост мепурсӣ наёяд аз асирати ин гузашт

راست می پرسی نیاید از اسیرت این گذشت