Гулистонӣ ки ҳавои дил навмед гирифт

گلستانی که هوای دل نومید گرفت

Боғбонаши самари пишрс аз бед гирифт

باغبانش ثمر پیشرس از بید گرفت

Бодаи улфати саршор қавомӣ дорад

باده الفت سرشار قوامی دارد

Шабнами гиряи мо доман хуршед гирифт

شبنم گریه ما دامن خورشید گرفت

Ҳалқаи доми гирифтории мо чашми ғизол

حلقه دام گرفتاری ما چشم غزال

Сайди ваҳшат ки ба ӯ улфат ҷовид гирифт

صید وحشت که به او الفت جاوید گرفت

Соғар аз соқии даврон чаҳ гирифтан дорад

ساغر از ساقی دوران چه گرفتن دارد

Ин тнки ҳавсилаи ҷом аз каф ҷамшед гирифт

این تنک حوصله جام از کف جمشید گرفت

Сӯхт дар ишқ батон хиҷлати биҳослим

سوخت در عشق بتان خجلت بیحاصلیم

Оташин гиряам аз гули арақ бед гирифт

آتشین گریه ام از گل عرق بید گرفت

Сӯхт парвонаам аз даврӣу аҷрӣ май хост

سوخت پروانه ام از دوری و اجری می خواست

Ҷой дар базми чироғони шаб ид гирифт

جای در بزم چراغان شب عید گرفت

Дили куҷо буд ки хокистари навмидии мо

دل کجا بود که خاکستر نومیدی ما

Роҳ бар серумаи пуркорӣ умед гирифт

راه بر سرمه پرکاری امید گرفت

Гар зи саҳроӣ ҷунун раст чаҳ ғам дорад асир

گر ز صحرای جنون رست چه غم دارد اسیر

Хори ин бодияи теғ аз каф хуршед гирифт

خار این بادیه تیغ از کف خورشید گرفت