Ҷазбаи шавқ ки май рехт ба паймонаи субҳ

جذبه شوق که می ریخت به پیمانه صبح

Масти хуршед бурун тохта аз хонаи субҳ

مست خورشید برون تاخته از خانه صبح

Шабам аз ёди ту ҷӯши гулу ойини парӣ

شبم از یاد تو جوش گل و آیین پری

Май баради хоби парешонам аз афсонаи субҳ

می برد خواب پریشانم از افسانه صبح

Чун сияҳи масти тиҳии шиша ба андоз сабӯҳ

چون سیه مست تهی شیشه به انداز صبوح

Фарш гардӣда шабам бар дар майхонаи субҳ

فرش گردیده شبم بر در میخانه صبح

Нафаси сӯхтаро фурсати парвозӣ буд

نفس سوخته را فرصت پروازی بود

Кафи хокистар мо шуд пари парвонаи субҳ

کف خاکستر ما شد پر پروانه صبح

Шӯри девонаи бихўоб тамошо дорад

شور دیوانه بیخواب تماشا دارد

Шабам аз гардиши чашми ту прихонаҳи субҳ

شبم از گردش چشم تو پریخانه صبح

Хотири хирқа ба дуашон чиқадр манзур аст

خاطر خرقه به دوشان چقدر منظور است

Ганҷ хуршед гудозанд ба вайронаи субҳ

گنج خورشید گدازند به ویرانه صبح

Мӯии жулидаи барозандаи шӯридаи дилон

موی ژولیده برازنده شوریده دلان

Тоҷи хуршеди тарозади сари девонаи субҳ

تاج خورشید طرازد سر دیوانه صبح

Беш аз он хотири бедор дилон ме хоҳад

بیش از آن خاطر بیدار دلان می خواهد

Ки бубахшад гунаҳи муҳарраму бегонаи субҳ

که ببخشد گنه محرم و بیگانه صبح

Интизори ту шабии масти зи ҷои баради маро

انتظار تو شبی مست ز جا برد مرا

То ба ҷое ки шикастам дар кошонаи субҳ

تا به جایی که شکستم در کاشانه صبح

Нафаси ифшогар розӣаст ки дар олам нест

نفس افشاگر رازی است که در عالم نیست

Ганҷ пинҳон натавон кард ба вайронаи субҳ

گنج پنهان نتوان کرد به ویرانه صبح

Умри кӯтоҳи куҷои ҳасрат бисёр куҷо

عمر کوتاه کجا حسرت بسیار کجا

Чиқадр хоб тавон кард ба афсонаи субҳ

چقدر خواب توان کرد به افسانه صبح

Беш аз андоза мемаст шуд имрӯзи асир

بیش از اندازه می مست شد امروز اسیر

Гардиши чашм ки май рехт ба паймонаи субҳ

گردش چشم که می ریخت به پیمانه صبح