Тзрўи ҷилваи ?утро дидаи ман ошёни зебад

تذرو جلوه ات را دیده من آشیان زیبد

эй нозукатро устихон аз мағзи ҷони зебад

همای نازکت را استخوان از مغز جان زیبد

Дилами хуш дар бағал дорад хаёлатро тамошо кун

دلم خوش در بغل دارد خیالت را تماشا کن

Чунон ойӣнаеро инчунин ойӣнаи дони зебад

چنان آیینه ای را اینچنین آیینه دان زیبد

Вафои саршор ва ӯ сармасту соқии саргарон ӯ

وفا سرشار و او سرمست و ساقی سرگران او

Нигаҳро бихўдӣ майро тараби дилро фиғони зебад

نگه را بیخودی می را طرب دل را فغان زیبد

Насими водии улфати баҳори умр ҷовид аст

نسیم وادی الفت بهار عمر جاوید است

Муҳаббатро дами исои ғубор ( аз ) корвони зебад

محبت را دم عیسی غبار (از) کاروان زیبد

Ситам прўдаҳам дар мазҳаби мо шӯхи чашмон ро

ستم پروده ام در مذهب ما شوخ چشمان را

Агар сад рӯй дил бошад дили номеҳрбони зебад

اگر صد روی دل باشد دل نامهربان زیبد

Задам дасти тазаррӯъ чун фалак бар домани шоҳӣ

زدم دست تضرع چون فلک بر دامن شاهی

Ки хоки даргаашро хокрўб аз чашми ҷони зебад

که خاک درگهش را خاکروب از چشم جان زیبد