Оташӣ нест муҳаббат ки ба нопок уфтад

آتشی نیست محبت که به ناپاک افتد

Ҳайфи ин шуъла набошад ки ба хошок уфтад

حیف این شعله نباشد که به خاشاک افتد

Ҳар чаҳ ояд ба назари аксӣ аз ойӣна ӯст

هر چه آید به نظر عکسی از آیینه اوست

Чаҳ биҳиштӣаст агар чашми дилӣ пок уфтад

چه بهشتی است اگر چشم دلی پاک افتد

Ба аз он нола ки махмур кашад аз дили шаб

به از آن ناله که مخمور کشد از دل شب

Оташӣ нест ки дар силсила ток уфтад

آتشی نیست که در سلسله تاک افتد

Чаҳ гулобӣ ки з ҳасрат накушуд ҳайронӣ

چه گلابی که ز حسرت نکشد حیرانی

Дида чун бргли он рӯй ърқнок уфтад

دیده چون برگل آن روی عرقناک افتد

Чаҳ бигӯям ба ту носеҳ ки шавад розии асир

چه بگویم به تو ناصح که شود راضی اسیر

Оташи рашк ба ҷони ту ҳўснок уфтад

آتش رشک به جان تو هوسناک افتد