Ашкам аз ёди лабати об гуҳар ме гардад

اشکم از یاد لبت آب گهر می گردد

Оҳам аз шавқи рахти боғ назар ме гардад

آهم از شوق رخت باغ نظر می گردد

Бскаҳи баргаштагии бахти маниши бардаи зи роҳ

بسکه برگشتگی بخت منش برده ز راه

Қосид аз кӯии ту нои омада барме гардад

قاصد از کوی تو نا آمده برمی گردد

Хизру шармандагии хеш ки дар роҳи талаб

خضر و شرمندگی خویش که در راه طلب

Узри коҳили қадамии барг сафар ме гардад

عذر کاهل قدمی برگ سفر می گردد

Синаи софӣ ба дилами занг кудурат нагузошт

سینه صافی به دلم زنگ کدورت نگذاشت

Заҳр дар соғари ихлос шукр ме гардад

زهر در ساغر اخلاص شکر می گردد

Хоки ҳам аз гули захми ту насибӣ дорад

خاک هم از گل زخم تو نصیبی دارد

Турбати мо чамани лухт ҷигар ме гардад

تربت ما چمن لخت جگر می گردد

Шӯҳрати мо назар аз покдлӣ ёфта аст

شهرت ما نظر از پاکدلی یافته است

Айби мо оинаи пардоз ҳунар ме гардад

عیب ما آینه پرداز هنر می گردد

Рухи афрӯхтаи байни офат назора мапурс

رخ افروخته بین آفت نظاره مپرس

Қатра дар чашмаи ойӣна шарар ме гардад

قطره در چشمه آیینه شرر می گردد

Поки бинӣ на чароғӣаст ки бенур шавад

پاک بینی نه چراغی است که بی نور شود

Дидагар хок шавад оина вар ме гардад

دیده گر خاک شود آینه ور می گردد

Ба таманнои ту аз оташи ҳам сӯхта анд

به تمنای تو از آتش هم سوخته اند

Дил агар хок шавад дида тар ме гардад

دل اگر خاک شود دیده تر می گردد

Бе ниёзии дами афрӯхта Эй дорад асир

بی نیازی دم افروخته ای دارد اسیر

Ки чароғи шабу хуршед саҳар ме гардад

که چراغ شب و خورشید سحر می گردد