Чаҳ шуд гардӣдаам ҳайрон , лабам хомӯш ме гардад

چه شد گردیده‌ام حیران، لبم خاموش می‌گردد

Шаби васлат дару девори чашм ва гӯш ме гардад

شب وصلت در و دیوار چشم و گوش می‌گردد

Муруввати парварии ъоҷзнўозӣ инчунин бояд

مروت‌پروری عاجزنوازی اینچنین باید

Таҳаммул кеш мебинад тағофул кӯш ме гардад

تحمل کیش می‌بیند تغافل کوش می‌گردد

Чу мазмунӣ ки дар дил бугзарад нозуки хаёлон ро

چو مضمونی که در دل بگذرد نازک‌خیالان را

Сухани ҳрдм ба гирди он лаб хомӯш ме гардад

سخن هردم به گرد آن لب خاموش می‌گردد

На соқӣ май шиносади неи суроҳеи неи қадаҳи не май

نه ساقی می‌شناسد نی صراحی نی قدح نی می

Дили девонаи ман худ ба худ биҳуш ме гардад

دل دیوانه من خود به خود بیهوش می‌گردد

Гудозади синаи ошиқи зи тоби дил агар бинад

گدازد سینه عاشق ز تاب دل اگر بیند

Ки дӯзах аз пари парвонае хас пӯш ме гардад

که دوزخ از پر پروانه‌ای خس‌پوش می‌گردد

Асир аз тири мижгонии чунин оҷиз шудам вар на

اسیر از تیر مژگانی چنین عاجز شدم ور نه

зи тири оҳи ман афлоки ҷавшан пӯш ме гардад

ز تیر آه من افلاک جوشن‌پوش می‌گردد