Дид дар хоб ки бар вазъ ҷаҳон ме хандад
دید در خواب که بر وضع جهان می خندد
Шуд ҷунуни оқилу девона ҳамон ме хандад
شد جنون عاقل و دیوانه همان می خندد
Дили пок аз ману колои ҷаҳонии тазвир
دل پاک از من و کالای جهانی تزویر
Нури ин моҳ ба сомон каттон ме хандад
نور این ماه به سامان کتان می خندد
Дида хиҷлат кашад аз манъи дили даври андеш
دیده خجلت کشد از منع دل دور اندیش
Ҳамчуи он пер ки бар вазъ ҷаҳон ме хандад
همچو آن پیر که بر وضع جهان می خندد
Сабзаи шухии маҷнӯни дамад аз гиряи ман
سبزه شوخی مجنون دمد از گریه من
Ба гронҷонии худ рег равон ме хандад
به گرانجانی خود ریگ روان می خندد
Булбули боғи ҷунун чун нашавад хомӯшӣ
بلبل باغ جنون چون نشود خاموشی
Донаи ҳалқаи занҷир фиғон ме хандад
دانه حلقه زنجیر فغان می خندد
Тифлро гиряи беҳуда гулӣ ҳаст ба ёд
طفل را گریه بیهوده گلی هست به یاد
намекунад машқ ва бар авзоъ ҷаҳон ме хандад
می کند مشق و بر اوضاع جهان می خندد
Субҳу шом аз гули сад барги муҳаббати рангин
صبح و شام از گل صد برگ محبت رنگین
Ишқ покаст ки бар ҳарду ҷаҳон ме хандад
عشق پاک است که بر هردو جهان می خندد
Дилам аз ёс кашад буии баҳорӣ ки мапурс
دلم از یاس کشد بوی بهاری که مپرس
Ғунча Эй ҳаст ки дар фасл хазон ме хандад
غنچه ای هست که در فصل خزان می خندد
Сина софӣаст баҳорӣ ки насимаш халқ аст
سینه صافی است بهاری که نسیمش خلق است
Ғунчаи кини дил аз хор забон ме хандад
غنچه کین دل از خار زبان می خندد
Шабнам олуд арақи чеҳраи гиреҳ бар абрӯ
شبنم آلود عرق چهره گره بر ابرو
Чаҳ хуши оянда дар оғӯш камон ме хандад
چه خوش آینده در آغوش کمان می خندد
Гул дар оғӯш ниҳолӣаст назокати зи қадаш
گل در آغوش نهالی است نزاکت ز قدش
Хоки роҳаши зи лаби об равон ме хандад
خاک راهش ز لب آب روان می خندد
Шухии Тифли марои дида маҳрӯм азост
شوخی طفل مرا دیده محروم عزاست
Хуррами он ғунча ки аз боғ ниҳон ме хандад
خرم آن غنچه که از باغ نهان می خندد
Дили бидрди зи андешаи ғифлат шод аст
دل بیدرد ز اندیشه غفلت شاد است
Гули зи шавқи сафари хоб гарон ме хандад
گل ز شوق سفر خواب گران می خندد
Дили ошиқи гули хокистар ишқаст асир
دل عاشق گل خاکستر عشق است اسیر
Ба сафои кории ойӣна гарон ме хандад
به صفا کاری آیینه گران می خندد