Баҳор мерасаду барг айшҳо дорад

بهار می رسد و برگ عیشها دارد

Ҳавои зсоиаҳи гули пой дар ҳино дорад

هوا زسایه گل پای در حنا دارد

Ҳамин баландии иқболи мо фузул намӯд

همین بلندی اقبال ما فضول نمود

Дар ин диёр ки сад боми як ҳаво дорад

در این دیار که صد بام یک هوا دارد

Ситами зарифӣ аз ин бештар наме бошад

ستم ظریفی از این بیشتر نمی باشد

Ба ғайр дар шукр обасту рӯ ба мо дорад

به غیر در شکر آب است و رو به ما دارد

Шудам ғубор ва тасаллӣ намешавад аз ман

شدم غبار و تسلی نمی شود از من

Дил рамида надонам чаҳ муддао дорад

دل رمیده ندانم چه مدعا دارد

Гурези поеи улфати навозро нозам

گریز پایی الفت نواز را نازم

Чу дўргрди нигаҳи пой ошно дорад

چو دورگرد نگه پای آشنا دارد

Зкъбаҳ май расм аммо ҳануз дар тўФм

زکعبه می رسم اما هنوز در طوفم

Ғубори водии дил рӯй бар қафо дорад

غبار وادی دل روی بر قفا دارد

Асири ғарра улфат машав ки хуй касе

اسیر غره الفت مشو که خوی کسی

Агар ғубори шӯй бо ту корҳо дорад

اگر غبار شوی با تو کارها دارد