Дили мо захмӣ аз марҳам надорад

دل ما زخمی از مرهم ندارد

Агар шодӣ надорад ғам надорад

اگر شادی ندارد غم ندارد

зи ман маҷнӯни гурезади дашт дар дашт

ز من مجنون گریزد دشت در دشت

Чаҳ шуд занҷири пой кам дорад

چه شد زنجیر پای کم دارد

Дилами он ғунча беоб ва ранг аст

دلم آن غنچه بی آب و رنگ است

Ки дар зери нигин шабнам надорад

که در زیر نگین شبنم ندارد

Машав озурдаи дил аз мурдани ман

مشو آزرده دل از مردن من

Ки марг чун манӣ мотам надорад

که مرگ چون منی ماتم ندارد

Асиратро фалаки бахшидаи дардӣ

اسیرت را فلک بخشیده دردی

Ки дар хоку гул одам надорад

که در خاک و گل آدم ندارد