Бедил чаҳ сарояд ба хаёлӣ ки надорад
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
Шухӣ чаҳ кунад бо пару болӣ ки надорад
شوخی چه کند با پر و بالی که ندارد
Расвост ба худ тӯҳмати бекории ошиқ
رسواست به خود تهمت بیکاری عاشق
Кӯ дар ду ҷаҳони фикри маҳолӣ ки надорад
کو در دو جهان فکر محالی که ندارد
Савдогар дардаст туҳидастии ҳасрат
سوداگر درد است تهیدستی حسرت
Пар муҳташамӣ карда зи молӣ ки надорад
پر محتشمی کرده ز مالی که ندارد
Девона надидем чу биъори асират
دیوانه ندیدیم چو بیعار اسیرت
Хушҳол нишастааст ба ҳоле ки надорад
خوشحال نشسته است به حالی که ندارد