Гар сидқи каломати надиҳади боли яқин ро

گر صدق کلامت ندهد بال یقین را

Парвози таҷарруд ки диҳад рӯҳи амин ро

پرواز تجرد که دهد روح امین را

Аз шаръи ту ҳркиши гудозади зхҷолт

از شرع تو هرکیش گدازد زخجالت

Чун мум ки бар шуъла занад нақши нигин ро

چون موم که بر شعله زند نقش نگین را

Ғайри аздли поки ту касе давр наризад

غیر ازدل پاک تو کسی دور نریزد

Чун дарди таҳи шишаи олӯдаи замин ро

چون درد ته شیشه آلوده زمین را

Шавқи маи иди шаб миъроҷ баровард

شوق مه عید شب معراج برآورد

Бар боми фалаки исои хуршеди қарин ро

بر بام فلک عیسی خورشید قرین را

Эҳроми раҳи халқ ту бастем ва буридем

احرام ره خلق تو بستیم و بریدیم

Дргоми нахустин сари қурбонии кин ро

درگام نخستین سر قربانی کین را

Дар дидани ойӣна ки салавот фиристад

در دیدن آیینه که صلوات فرستد

Аз хок даратгар надиҳади зеби ҷабин ро

از خاک درت گر ندهد زیب جبین را

Аз бурдани ном ту расадгар ба лабами ҷон

از بردن نام تو رسد گر به لبم جان

Бахшад дами исои нафаси бозпасин ро

بخشد دم عیسی نفس بازپسین را

Беътрглт чун чаман аз ғунчаи хандон

بی عطرگلت چون چمن از غنچه خندان

Саҳро накунад ғолияи дони нофаи чин ро

صحرا نکند غالیه دان نافه چین را

Хуршеди ғубори раҳи он шаръ мубин аст

خورشید غبار ره آن شرع مبین است

Бастанд чу ойини ҳнрхонаҳи дайн ро

بستند چو آیین هنرخانه دین را

Дар маъракаи дӯд аз саф бадхоҳ барояд

در معرکه دود از صف بدخواه برآید

Ҳар чанд гушойанд камонроу камӣн ро

هر چند گشایند کمان را و کمین را

То фоши намояд ба назари ҳоли баду нек

تا فاش نماید به نظر حال بد و نیک

Ойӣнаи мо сохтае шаръи мубин ро

آیینه ما ساخته ای شرع مبین را

Аз партави лутфи ту асир оина созад

از پرتو لطف تو اسیر آینه سازد

Дар каъбаи он тўФи дил гӯша нишин ро

در کعبه آن طوف دل گوشه نشین را