Агар зи дарди нишоне буд фиғони ту ро

اگر ز درد نشانی بود فغان تو را

Шикастагӣ накунад сайди устихони ту ро

شکستگی نکند صید استخوان تو را

Ба роҳи бедилии худ чу акс оина бош

به راه بیدلی خود چو عکس آینه باش

Ки аз ту шавқ кунад ҷустуҷӯи нишони ту ро

که از تو شوق کند جستجو نشان تو را

Бирав зи хотири парвоз то ба гулзорӣ

برو ز خاطر پرواز تا به گلزاری

Ки дом сабз кунад гирди хӯни чикони ту ро

که دام سبز کند گرد خون چکان تو را

Зхўиш бигузару саргарми ҷустуҷӯеи гирд

زخویش بگذر و سرگرم جستجویی گرد

Ки нури дидаи намояди яқини гумони ту ро

که نور دیده نماید یقین گمان تو را

Сапанд гиря бисӯзам чу гарми ҷилваи шӯй

سپند گریه بسوزم چو گرم جلوه شوی

Мабод чашми бади ойини гулистони ту ро

مباد چشم بد آیین گلستان تو را

Ки дод хандаи рангин ва пургушӯдани шӯх

که داد خنده رنگین و پرگشودن شوخ

Баҳори захми дилу булбули гумони туро ?

بهار زخم دل و بلبل گمان تو را؟

Ба чашми оинау об эътиборӣ нест

به چشم آینه و آب اعتباری نیست

Ҳаё ба дида кашад гирди остони ту ро

حیا به دیده کشد گرد آستان تو را

Ҳамин басаст ки дрглстони ваҳшати асир

همین بس است که درگلستان وحشت اسیر

Шимурдааст ғанимати ҷунуни фиғони ту ро

شمرده است غنیمت جنون فغان تو را