Дил ба ёди ту заҳри чок ҳилолӣ дорад

دل به یاد تو زهر چاک هلالی دارد

Ишқ моҳӣаст ки тъўиз заволӣ дорад

عشق ماهی است که تعویذ زوالی دارد

Сарв агар тарбият аз соя қадат гирад

سرو اگر تربیت از سایه قدت گیرد

Гар шавад хушк ба ҳар реша ниҳолӣ дорад

گر شود خشک به هر ریشه نهالی دارد

Дар пришонкдаҳи яъс буд файзи расо

در پریشانکده یأس بود فیض رسا

Сояи беди хуши оянда шимолӣ дорад

سایه بید خوش آینده شمالی دارد

Дил агар хок шавад об гуҳар ме гардад

دل اگر خاک شود آب گهر می گردد

Ҳар заволии назар аз файз камолӣ дорад

هر زوالی نظر از فیض کمالی دارد

Абри парвози ҳавои ту чаҳ оламгир аст

ابر پرواز هوای تو چه عالمگیر است

Хоки ҳам аз гули домати пар ва болӣ дорад

خاک هم از گل دامت پر و بالی دارد

Файзи вайронаи расои малики ҷунуни ободон

فیض ویرانه رسا ملک جنون آبادان

Длгшои субҳу шабии хуши ма ва солӣ дорад

دلگشا صبح و شبی خوش مه و سالی دارد

Сайри найранги тамошои ту гулзори дилам

سیر نیرنگ تماشای تو گلزار دلم

Ки дар ойӣна ҳар ҳол хаёлӣ дорад

که در آیینه هر حال خیالی دارد

Накҳатӣ аз чамани файз фасеҳӣаст асир

نکهتی از چمن فیض فصیحی است اسیر

Ки з ҳар замзамаи гулзор мақолӣ дорад

که ز هر زمزمه گلزار مقالی دارد