Аз вафои соФдлонӣ ки меноб хуранд

از وفا صافدلانی که می ناب خورند

То қиёмати зи маломати задагӣ тоб хуранд

تا قیامت ز ملامت زدگی تاب خورند

Бода бар талъати хуршеди гул расвоӣ аст

باده بر طلعت خورشید گل رسوایی است

Муфти риндон ки май аз соғар маҳтоб хуранд

مفت رندان که می از ساغر مهتاب خورند

Чиқадр ханда ки бар аҳл вафо дорам ҳои

چقدر خنده که بر اهل وفا دارم های

наменанӯшанду кабоб аз дил аҳбоб хуранд

می ننوشند و کباب از دل احباب خورند

Аҳли ирфон ки ба чашмтар мо май хнднд

اهل عرفان که به چشم تر ما می خندند

Чун харобӣ чиқадр силӣ сайлоб хуранд

چون خرابی چقدر سیلی سیلاب خورند