Ишқи аввал бар дили ғампарвар оташ ме занад

عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند

Шуъла чун бедор шуд дар бистар оташ ме занад

شعله چون بیدار شد در بستر آتش می زند

Дар қафас кардааст парвози ҳаваси парвона ро

در قفس کرده است پرواز هوس پروانه را

То шавад озод бар болу пар оташ ме занад

تا شود آزاد بر بال و پر آتش می زند

Гуҳи зи қурби васл май сӯзами гуҳии азтоби ҳиҷр

گه ز قرب وصل می سوزم گهی ازتاب هجر

Ҳар нафаси ишқам ба ранги дигар оташ ме занад

هر نفس عشقم به رنگ دیگر آتش می زند

Пеши гармӣҳои оҳи мо чароғи мурда Эй аст

پیش گرمیهای آه ما چراغ مرده ای است

Барқи биҳосл ки бар хушк ватар оташ ме занад

برق بیحاصل که بر خشک و تر آتش می زند

Чун насузад аз хаёлаши дили шаби ҳиҷрони асир

چون نسوزد از خیالش دل شب هجران اسیر

Акс ӯ ойӣнаро бар ахтар оташ ме занад

عکس او آیینه را بر اختر آتش می زند