Дидаро шухии чашмати дил битоб кунад

دیده را شوخی چشمت دل بیتاب کند

Хокро гирди раҳати оина об кунад

خاک را گرد رهت آینه آب کند

Саҷда ваҳшӣ шавад аз ҳалқаи роҳати талабон

سجده وحشی شود از حلقه راحت طلبان

Гар хами доми ситамҳои ту миҳроб кунад ?

گر خم دام ستمهای تو محراب کند؟

Нақши пое ки ба роҳати садаф обила шуд

نقش پایی که به راهت صدف آبله شد

Хок дар дидаи битобӣ симоб кунад

خاک در دیده بیتابی سیماب کند

Кушта теғ нигоҳем худо ме донад

کشته تیغ نگاهیم خدا می داند

Хӯни афсурдаи мо кор меноб кунад

خون افسرده ما کار می ناب کند

Серумаи чашми ман он давлат бедор куҷост

سرمه چشم من آن دولت بیدار کجاست

Ки нигоҳи дилам аз арбадаи бад хоб кунад

که نگاه دلم از عربده بد خواب کند

Ман тнки ҳавсилаи дил беғаму гули сусти вафо

من تنک حوصله دل بی غم و گل سست وفا

Чун касе такя ба хунгармӣ аҳбоб кунад

چون کسی تکیه به خونگرمی احباب کند

Миси умед тилло кардам ва донам ки ҷунун

مس امید طلا کردم و دانم که جنون

Соғари ташнаи лабиро гул шодоб кунад

ساغر تشنه لبی را گل شاداب کند

Нашавад роми замини сояи шамшодаши асир

نشود رام زمین سایه شمشادش اسیر

Хокро балки хаёли ман битоб кунад

خاک را بلکه خیال من بیتاب کند