Гар дилам пинҳон насозад дар ғубори ойӣна ро

گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را

Шуъла аз хиҷлати гудозад чун шарори ойӣна ро

شعله از خجلت گدازد چون شرار آیینه را

Поктар ояд буруни дилҳои равшан аз гудоз

پاکتر آید برون دلهای روشن از گداز

Нест хокистар бисӯзигар ҳазор ойӣна ро

نیست خاکستر بسوزی گر هزار آیینه را

Зоҳирӣ дорад бисотӣ дар назарҳо чида аст

ظاهری دارد بساطی در نظرها چیده است

Софӣ ботин намеояд ба кори ойӣна ро

صافی باطن نمی آید به کار آیینه را

Хотирашро ҳар дам аз бозичае хуш ме кунад

خاطرش را هر دم از بازیچه ای خوش می کند

Карда саргардони фиреби рӯзгори ойӣна ро

کرده سرگردان فریب روزگار آیینه را

Шӯхи чашми бизбонро обрӯӣ дигар аст

شوخ چشم بیزبان را آبروی دیگر است

Дӯст медорад дилам бе ихтиёри ойӣна ро

دوست می دارد دلم بی اختیار آیینه را

Истиқомати хасмии аздодро созад ҳисор

استقامت خصمی اضداد را سازد حصار

Нест бок аз тирборони ин чаҳор ойӣна ро

نیست باک از تیرباران این چهار آیینه را

Ҳоли мо дар хоб агар бинад дилаш хӯн ме шавад

حال ما در خواب اگر بیند دلش خون می شود

Гашта рӯзии давлат бе интизори ойӣна ро

گشته روزی دولت بی انتظار آیینه را

Бо дили битоқти мо то чаҳ пардозади асир

با دل بیطاقت ما تا چه پردازد اسیر

Он хату холӣ ки месозад ғубори ойӣна ро

آن خط و خالی که می سازد غبار آیینه را