Додае завқи шароб бе хумори ойӣна ро

داده ای ذوق شراب بی خمار آیینه را

Кардае хуши ҷоми саршорӣ ба кори ойӣна ро

کرده ای خوش جام سرشاری به کار آیینه را

Хуши бисотӣ бар сари бозори дил во карда Эй

خوش بساطی بر سر بازار دل وا کرده ای

Кардае шармандаи нақш ванигор ойӣна ро

کرده ای شرمنده نقش و نگار آیینه را

Дил набошад ёд ӯ дар дида бедор ҳаст

دل نباشد یاد او در دیده بیدار هست

Шамъ хилват мекунам шабҳои тори ойӣна ро

شمع خلوت می کنم شبهای تار آیینه را

Чун нагирад ашкам аз глбрки ҳайронии гулоб

چون نگیرد اشکم از گلبرک حیرانی گلاب

То гудози дил буд зон чеҳраи кори ойӣна ро

تا گداز دل بود زان چهره کار آیینه را

Нави хатон гоҳе чароғии назри шухӣ лозим аст

نو خطان گاهی چراغی نذر شوخی لازم است

Кардаем аз дили назари гоҳи баҳори ойӣна ро

کرده ایم از دل نظر گاه بهار آیینه را

Шухии мижгонати охир дастбурдӣ ме кунад

شوخی مژگانت آخر دستبردی می کند

Сар ба саҳро медиҳад девонаи вори ойӣна ро

سر به صحرا می دهد دیوانه وار آیینه را

Шабнам ( аз ) хуршед дар оғӯши гул кӣ ҷони барад

شبنم (از) خورشید در آغوش گل کی جان برد

Пар макун аз тоби шухии биқрори ойӣна ро

پر مکن از تاب شوخی بیقرار آیینه را

Шухии мижгони пари карти магари дом парӣ аст

شوخی مژگان پر کارت مگر دام پری است

Гардиши чашм ту месозад шикори ойӣна ро

گردش چشم تو می سازد شکار آیینه را

Буд хуршеди маро аз бистари гули хобгоҳ

بود خورشید مرا از بستر گل خوابگاه

Субҳдам дидам чу шабнам бе қарори ойӣна ро

صبحدم دیدم چو شبنم بی‌قرار آیینه را

Бо дил бе тоқати мо то чаҳ бардорад асир

با دل بی‌طاقت ما تا چه بردارد اسیر

Он хату холӣ ки месозад ғубори ойӣна ро

آن خط و خالی که می‌سازد غبار آیینه را