Рашки ҳасанати хор дар пероҳан гул ме кунад

رشک حسنت خار در پیراهن گل می‌کند

Турраи ?ути ошуфтагиро дом сунбул ме кунад

طره‌ات آشفتگی را دام سنبل می‌کند

намекунӣ мастонаи сайри боғ ва май сӯзами зи рашк

می‌کنی مستانه سیر باغ و می‌سوزم ز رشک

Соя ҳар баргро шавқ булбул ме кунад

سایه هر برگ را شوق بلبل می‌کند

Бас ки аз чашми сиёҳаш дидаам бегонагӣ

بس که از چشم سیاهش دیده‌ام بیگانگی

намекунадгар лутфи пиндорам тағофул ме кунад

می‌کند گر لطف پندارم تغافل می‌کند

Шуъла бар хошок чун уфтад шавад худ бе қарор

شعله بر خاشاک چون افتد شود خود بی‌قرار

Ишқ бетобаст агар ошиқ таҳаммул ме кунад

عشق بی‌تاب است اگر عاشق تحمل می‌کند

Тифли мактаби хона нозаст чашм ӯ асир

طفل مکتب‌خانه ناز است چشم او اسیر

Хомаи мижгон ба кафи машқ тағофул ме кунад

خامه مژگان به کف مشق تغافل می‌کند