Имшаб ки хаёли рух ӯ шамъи назар буд

امشب که خیال رخ او شمع نظر بود

Бо дили намаки лаъли лабаши доғи ҷигар буд

با دل نمک لعل لبش داغ جگر بود

Дар кулбаи торики ман аз файзи муҳаббат

در کلبه تاریک من از فیض محبت

Шамъӣ ки шаби ҳиҷри ту май сӯхти саҳар буд

شمعی که شب هجر تو می سوخت سحر بود

Бастем чу рахти сафар аз кӯии фароғат

بستیم چو رخت سفر از کوی فراغت

Чизе ки фаромӯш шуд аввали ғами сар буд

چیزی که فراموش شد اول غم سر بود

Шуд тарки ватани Хизри раҳи водии васлаш

شد ترک وطن خضر ره وادی وصلش

ТўФи ҳарами аввали қадами шавқи сафар буд

طوف حرم اول قدم شوق سفر بود

Аз дил бар ӯ нома ба як чашм задани барад

از دل بر او نامه به یک چشم زدن برد

Бо мурғи назари ҷуръати парвоз дигар буд

با مرغ نظر جرأت پرواز دگر بود

Дар косаи зи хашми дилам аз сӯзи муҳаббат

در کاسه ز خشم دلم از سوز محبت

Оби дами шамшеру намаки шеру шукр буд ?

آب دم شمشیر و نمک شیر و شکر بود؟

Ҳаргизи ғам парвоз надонист асират

هرگز غم پرواز ندانست اسیرت

Чоки қафаси мурғи дилаши чоки ҷигар буд

چاک قفس مرغ دلش چاک جگر بود