Гар офтоби меҳри ту аз сина ме равад

گر آفتاب مهر تو از سینه می رود

Оби сафои зи чашма ойӣна ме равад

آب صفا ز چشمه آیینه می رود

Гар хоки рӯзгор ба бод фано равад

گر خاک روزگار به باد فنا رود

Бовар макун ки аз дил ӯ кӣна ме равад

باور مکن که از دل او کینه می رود

Дорад сиррӣ ба зуҳд чаҳ шуд масти машрабам

دارد سری به زهد چه شد مست مشربم

Гоҳе ба сайри масҷид одина ме равад

گاهی به سیر مسجد آدینه می رود

Мутриби таронае ба усӯлаш навохт он

مطرب ترانه ای به اصولش نواخت آن

Сӯфӣ ба зери хирқа пашмина ме равад

صوفی به زیر خرقه پشمینه می رود

Бади хоҳро ба душмании хеши вогузор

بد خواه را به دشمنی خویش واگذار

Гардиш ба боди кӣна дерина ме равад

گردش به باد کینه دیرینه می رود

Дар малики тан диласт ки манзур меҳнат аст

در ملک تن دل است که منظور محنت است

Аввали нигоҳи дард ба ганҷина ме равад

اول نگاه درد به گنجینه می رود