Аз ман он чашми тағофули кеш ғофил ме шавад
از من آن چشم تغافلکیش غافل میشود
Гар чунин хоҳад гузаштани кор мушкил ме шавад
گر چنین خواهد گذشتن کار مشکل میشود
Ишқи ҳаркасро ки пӯшади халъати ғам дар либос
عشق هرکس را که پوشد خلعت غم در لباس
Гоҳ бо ахтари гуҳӣ бо ғунча икдл ме шавад
گاه با اختر گهی با غنچه یکدل میشود
Баъди мурдани ҳам муҳаббати шамъи болин ман аст
بعد مردن هم محبت شمع بالین من است
Оби гавҳар кӣ ба саъии хок зоил ме шавад
آب گوهر کی به سعی خاک زایل میشود
Бехаёлат кӣ дилам дар сина мегирад қарор
بیخیالت کی دلم در سینه میگیرد قرار
Чун садаф холӣ шуд аз дар мавҷ соҳил ме шавад
چون صدف خالی شد از در موج ساحل میشود
Ҳаркии пеш аз нестии гирди сабк рӯҳӣ нашуд
هرکه پیش از نیستی گرد سبکروحی نشد
Турбат ӯ санги роҳи каъба дил ме шавад
تربت او سنگ راه کعبه دل میشود
Матлаби мо дар баҳор сӯхтан гул ме кунад
مطلب ما در بهار سوختن گل میکند
Донаи умеди мо аз шуъла ҳосил ме шавад
دانه امید ما از شعله حاصل میشود
Ҳамчуи шамъи куштаи бодаши пунбаи ғифлат ба гӯш
همچو شمع کشته بادش پنبهٔ غفلت به گوش
Гар асир аз ёд ӯ як лаҳза ғофил ме шавад
گر اسیر از یاد او یک لحظه غافل میشود