Мастасту арзи оташ рухсор ме диҳад

مست است و عرض آتش رخسار می دهد

Хуршедро гудохт киро бор ме диҳад

خورشید را گداخت که را بار می دهد

Хат аз Рахш дамид ва ҳануз оҳ май кашем

خط از رخش دمید و هنوز آه می کشیم

Дорем Хизру тишнагӣ озор ме диҳад

داریم خضر و تشنگی آزار می دهد

Шуд мавҷи хези шуълаи ғуборам чу дард май

شد موج خیز شعله غبارم چو درد می

Соқӣ ҳануз бода саршор ме диҳад

ساقی هنوز باده سرشار می دهد

То дида моиласт ба тамошои гулистон

تا دیده مایل است به تماشای گلستان

Ойӣнаи гул ба дасти ту бисёр ме диҳад

آیینه گل به دست تو بسیار می دهد

Ҳаргиз ба нои умедӣ имшаб набӯд асир

هرگز به نا امیدی امشب نبود اسیر

Ин нахли хушки мо чаҳ шабӣ бор ме диҳад

این نخل خشک ما چه شبی بار می دهد