Ҳар ки бинад лиззати битобим сар ме диҳад

هر که بیند لذت بیتابیم سر می دهد

Изтироби мурғи бсмли шавқро пар ме диҳад

اضطراب مرغ بسمل شوق را پر می دهد

Май тапам дар хок то гардии змн дар хотир аст

می تپم در خاک تا گردی زمن در خاطر است

Хӯни гарми ман ба дайру каъба соғар ме диҳад

خون گرم من به دیر و کعبه ساغر می دهد

Дили надодӣ беш аз ин афсонаам нишниданӣ аст

دل ندادی بیش از این افسانه ام نشنیدنی است

Хоби роҳати ёдам аз ғавғоӣ маҳшар ме диҳад

خواب راحت یادم از غوغای محشر می دهد

Марди орифро саводи бенишӣ дар кор нест

مرد عارف را سواد بینشی در کار نیست

Ғайраташи ойӣнаро хок Сикандар ме диҳад

غیرتش آیینه را خاک سکندر می دهد

Гӯшаи гири ҳайратам чун дил вале гоҳе асир

گوشه گیر حیرتم چون دل ولی گاهی اسیر

Ихтилот гиряам завқ саросар ме диҳад

اختلاط گریه ام ذوق سراسر می دهد