Куҷо аз оташ май гармии хуй ту ме ояд

کجا از آتش می گرمی خوی تو می آید

зи шерон кӣ шикори чашми оҳӯӣ ту ме ояд

ز شیران کی شکار چشم آهوی تو می آید

намедонам чаҳ гармӣ кардае бо ӯ ниҳон аз ман

نمی دانم چه گرمی کرده ای با او نهان از من

Ки дил то мекунад ғофили марои сӯй ту ме ояд

که دل تا می کند غافل مرا سوی تو می آید

намехоҳам ки ғайриӣ аз вафои худ сухан гуяд

نمی خواهم که غیری از وفای خود سخن گوید

зи рашки инки аз ҳарфи вафои буи ту ме ояд

ز رشک اینکه از حرف وفا بوی تو می آید

Насозад то дилами хӯн кӣ гузорад пой дар дида

نسازد تا دلم خون کی گذارد پای در دیده

Нигоҳам чун зи сайри гулшан рӯй ту ме ояд

نگاهم چون ز سیر گلشن روی تو می آید

Кафи хокистараш дар дида май афшонам аз ғайрат

کف خاکسترش در دیده می افشانم از غیرت

Насимигар ба тўФи каъбаи кӯй ту ме ояд

نسیمی گر به طوف کعبه کوی تو می آید

Набошад чун асирами орзӯии гармии зоҳир

نباشد چون اسیرم آرزوی گرمی ظاهر

Кушоди кори ман аз чини абрӯӣ ту ме ояд

گشاد کار من از چین ابروی تو می آید