Ба перӣ бозгаштӣ ҳаст лозим ҳар ҷавонӣ ро

به پیری بازگشتی هست لازم هر جوانی را

Ҳисоби хор хушкӣ нест тир бе камоне ро

حساب خار خشکی نیست تیر بی کمانی را

Гирифтам қосидӣ ҳар ҷо ки дидам бизбонӣ ро

گرفتم قاصدی هر جا که دیدم بیزبانی را

Бағал бенома Эй нагузоштам оби равонӣ ро

بغل بی نامه ای نگذاشتم آب روانی را

Тзрўи ҷилваи ?ути болои баландонро ба рақси орад

تذرو جلوه ات بالا بلندان را به رقص آرد

зи шухии шуълае дар сӯзиш орад нестоне ро

ز شوخی شعله ای در سوزش آرد نیستانی را

Ҳуморо гар набӯдӣ аз ту боли афшонии дардӣ

هما را گر نبودی از تو بال افشانی دردی

Шикастӣ кӣ ба осонии тилисми устихонӣ ро

شکستی کی به آسانی طلسم استخوانی را

Чмнзоди муҳаббатро ба ҳайрат метавон бахшед

چمنزاد محبت را به حیرت می توان بخشید

Агар нашносад аз парвона ҳар барг хазоне ро

اگر نشناسد از پروانه هر برگ خزانی را

Биёбонеаст дил каз ҳар насими нотўоноиш

بیابانی است دل کز هر نسیم ناتوانایش

Ғубори роҳ мӯрӣ карда ғорати корвонӣ ро

غبار راه موری کرده غارت کاروانی را

зи Фори ғболии айёми ҳайронӣ чаҳ май пурсӣ

ز فار غبالی ایام حیرانی چه می پرسی

Дар оби дида май дидем гоҳе осмонӣ ро

در آب دیده می دیدیم گاهی آسمانی را

зи бас бо чашмтар дар ҷустуҷӯяш дар ба дар гаштам

ز بس با چشم تر در جستجویش در به در گشتم

зи абр гиря нашносад гирди остонӣ ро

ز ابر گریه نشناسد گرد آستانی را

Ҷунуни афсонаи улфати фаромӯшӣ ки бо тифлӣ

جنون افسانه الفت فراموشی که با طفلی

Нигоҳаш метавонад ёд гирад достонӣ ро

نگاهش می تواند یاد گیرد داستانی را

Насими дили Чехияоне каз сркўӣ ту ме ояд

نسیم دل چکانی کز سرکوی تو می آید

Ба хокаш метавон бахшед хӯни гулистонӣ ро

به خاکش می توان بخشید خون گلستانی را

зи мо ҳам метавон пурсед аҳволӣ чаҳ хоҳад шуд

ز ما هم می توان پرسید احوالی چه خواهد شد

Закоти имтиҳонҳо метавон кард имтиҳонӣ ро

زکات امتحانها می توان کرد امتحانی را

Шаҳидони хадангати миннат парвоз ме бахшанд

شهیدان خدنگت منت پرواز می بخشند

Агар қӯти ҳумои созанд гоҳе устихонӣ ро

اگر قوت هما سازند گاهی استخوانی را

Ғубораш дар биёбони хок бар тораки ниФшонд

غبارش در بیابان خاک بر تارک نیفشاند

Ба гулшангар сабо вайрон бисозад ошёнӣ ро

به گلشن گر صبا ویران بسازد آشیانی را

Неи тири туро сайёд агар чӯб қафас созад

نی تیر تو را صیاد اگر چوب قفس سازد

Шикор андоз гулзорӣ кунад булбули фиғонӣ ро

شکار انداز گلزاری کند بلبل فغانی را

Нафас чун мурғ бсмл гашта дар доми ҳавои печад

نفس چون مرغ بسمل گشته در دام هوا پیچد

Гар аз дил бар лаби оради гуфтугӯии хӯни Чехияоне ро

گر از دل بر لب آرد گفتگوی خون چکانی را

Асир аз ёди мижгонӣ ба хӯни хеш май ғлтм

اسیر از یاد مژگانی به خون خویش می‌غلتم

Наяндозад ба заҳмати сайди ман зӯр камоне ро

نیندازد به زحمت صید من زور کمانی را