Намояди ҷилвааш эксири ҷонҳо хоки роҳӣ ро

نماید جلوه‌اش اکسیر جان‌ها خاک‌راهی را

Хиромаш гул занад бар сари зи нақши пои гиёҳӣ ро

خرامش گل زند بر سر ز نقش پا گیاهی را

Чу наргиси шишаи гул бар сар занад аз дидаи ҳайрон

چو نرگس شیشه گل بر سر زند از دیده حیران

Ба майгар наргиси махмур ӯ бахшад нигоҳӣ ро

به می گر نرگس مخمور او بخشد نگاهی را

Забон узрхоҳӣ мешавад тӯмори ҷурм ӯ

زبان عذرخواهی می‌شود طومار جرم او

Ба маҳшаргар шаҳиди худ шиносади рӯсиёҳӣ ро

به محشر گر شهید خود شناسد روسیاهی را

Ба хўнризи шикорӣ чун саманд аз ҷои барангезад

به خونریز شکاری چون سمند از جا برانگیزد

Кунад сайёди ман як чашми ҳайрони сидгоҳӣ ро

کند صیاد من یک چشم حیران صیدگاهی را

Намак дар дидаи шӯри қиёмати резам аз ғайрат

نمک در دیده شور قیامت ریزم از غیرت

Шаҳид ӯ чу байнами рӯзи маҳшар бегуноҳӣ ро

شهید او چو بینم روز محشر بی‌گناهی را